Engin Ceber; nasıl anlatayım?

Şimdi nasıl anlatayım derdimi hiç bilmiyorum. Tanıdığım bir abimin, önce karakolda daha sonra da hapishanede gördüğü işkenceler sonucu katledildiğini nasıl anlatayım? Bu ülkedeki adaletsizliğin, ne denli korkucu boyutlara ulaştığını nasıl anlatayım? Engin'in nasıl bir insan olduğunu, ne denli hayat dolu bir insan olduğunu nasıl anlatayım?

Engin Ceber, 29 yaşındaydı henüz. Evet 29, yani gencliğinin en güzel yılları sayılabilecek yaşlar bunlar. İsteseydi, olaylara at gözlüğü ile bakabilseydi; sıradan bir insan olurdu. Mücadele etmezdi, rahatına düşkün olurdu. Hapishanelere düşmez, işkence görmezdi. Ancak O da zoru seçenlerdendi, ölümü de göze almıştı belki; ama "O"nun öldüğünü ben size nasıl anlatayım?

Bazı olaylar karşısında "Aklım almıyor." deriz ya. İşte benim de aklım bu yaşanılanları almıyor. Alıyor da bir acayip alıyor, tüylerim diken diken oluyor. "Bazıları" nasıl bu kadar acımasız olabiliyorlar diyorum. Ki o bazıları, benim sık sık bahsettiğim ve "Onlar" diye nitelediklerimdir.

Kıydıkları, bir insanın canıydı.
Ahşap copla vurdukları, bir insanın bedeniydi.
Kapı kolu ile morarttıkları, bir insanın bacaklarıydı.
Yumrukları ve tekmeleriyle şişirdikleri, bir insanın gözleriydi.
Çırılçıplak soyup, ıslattıkları; daha sonra da darp ettikleri, sadece insan vücudu değil aynı zamanda "insan onuru"ydu.

Bazı insanlar vardır ki, çevresindeki insanlardan hemen ayırt edilebilirler. "Hayat dolu olmak" var ya; işte tam onlara uygundur. Yerinde duramazlar, insanlarla ilgilenmeyi severler, sürekli şaka yaparlar. İşte öyleydi Engin Ceber. Her insan yaşamayı sever, her insan yaşamak ister de; sanki Engin, daha da bir "ister" gibiydi. Nasıl anlatayım bilemiyorum ki. Sanırım ilk kez bu kadar zorlanıyorum, bir yazımda.

Bir insan neden katledilir işkencelerde?
Yasal bir dergi satmak ölüm sebebi midir?
Polise direnmek ölüm sebebi midir?
"Hazır ol"a geçip, sayım vermemek ölüm sebebi midir?
İşkenceler için "Dilekçe yazmak istiyorum" demek ölüm sebebi midir?

Engin Ceber ile birlikte işkence gören Cihan Gün'ün ifadesinden:

“Kabul bölümünde jandarma arama için tüm elbiselerimizi çıkarmamızı istedi. Kabul etmeyince astsubay rütbeli kısa saçlı, renkli gözlü şahıs ahşap copla vücudumuza ve kafamıza 2-3 dakika vurdu. Elbiselerimiz zorla çıkartıldı... Salı sabahı koğuş sayımında ayağa kalkıp sıraya girmediğimiz için 4-5 infaz memuru su doldurma maşrapası, kapı açmakta kullanılan demir kol, plastik sandalye, tekme tokatla vücudumuza 5 dakika; salı akşam yoklamada aynı gerekçe ve aletlerle 15 infaz koruma memuru 15 dakika darp etti. Çarşamba sabahki sayımda 15 infaz koruma ekibi aynı aletlerle 30 dakika...”

Daha fazla konuşmak, yazmak bana işkence gibi. Hayatı herkesten seven, herkesin "insan gibi" yaşamasını isteyen, hayata "sol"dan bakabilen ve en başta "insan" olabilenleri öldürüyorlar. Dayanılmaz işkenceler yapıyorlar. Üstelik işkenceyi yapıp katledenler, terfi ediliyor.

Yarın Engin, toprak altında olacak ancak Engin'in arkadaşları yüzyıllardan bu yana devam ettirdikleri mücadeleyi, yine sürdürecek. Ve ısrarla nice Enginler doğuracak analarımız.

Engin Ceber ile ilgili haberlere göz atabilirsiniz:
CnnTurk: *
Ntv: *
Taraf: *
Yeni Şafak: *
SkyTürk: *
Radikal: *