Canım acıyor ve ben büyüyorum

Çok yetenekli arkadaşlarım var benim. Çeşitli konularda harikalar yaratan arkadaşlar. Hayır, onların arasında ben nasıl bu kadar öküz oluvermişim; anlayamadım. Neyse. Hem mahalleden, hem dershaneden sevdiğim arkadaşım Tuğçe'nin bir şiirini paylaşayım sizinle. Normalde bu gece içerik girmeyecektim, hatta tam yatıyordum ama bu şiiri çok beğendiğimden, paylaşmazsam olmaz dedim. Şöyle ki;

İşte yine geçiyor zaman,
Tüm hızıyla, kasırgasında savuruyor ömrümü,
Acısı saplanıyor yüreğimin orta yerine...
Tüm iyi dileklerimi gök yüzüne saldım bu gece,
Umutlarımı da toprağa...
Küllenen sevgilerde yüregimin sesi,
Kör oldum, yandım da yandım ateş çemberlerinde...
Bir yudum içki yazdırır oldu dizeleri,
Canım acıyor...
Ve ben büyüyorum...

Alkollü halde bu kadar yazabiliyor. Zaten alkolsüz halde, imkanı yok vermiyordu şiirlerini. Bu, kendisini ikna edip, yayınladığım ilk şiiridir. Umarım son olmaz. Yakında ben yazmayıp, arkadaşlarımın şiir ve yazıları ile süslemeyi düşünüyorum buraları. Çok ısrar ediyorum birçok yetenekli arkadaşıma yazdıklarını paylaşmaları için ama birçoğu "Blogda nasıl karşılanır, uygun olmaz, pek iyi değil zaten" filan falan diyorlar. Güzel olsa da olmasa da herşeyi paylaşalım işte, bu blogu bile. Neyse...

Kib Öpt By!